Dit schilderij gaat over de scheur in het leven. De plek waar iets breekt.
Links is de dichtheid van dat breken: zwaar, donker, bijna gesloten. Maar precies daar waar het donker eindigt, begint een explosie van kleur. Niet netjes, niet gecontroleerd, maar stromend en levend.
Voor mij is dat de paradox van gebrokenheid: juist waar het leven scheurt, ontstaat beweging. En uit die beweging groeit ruimte — een open veld waarin nieuwe verhalen kunnen landen.
Wat als een schilderij niet alleen mooi is om naar te kijken
– maar ook een verhaal vertelt dat je team raakt?
Er zijn nog geen beoordelingen.