Dit werk voelt voor mij als een uitbarsting midden in de duisternis. Het donker is aanwezig, massief bijna, maar het krijgt niet het laatste woord. Dwars erdoorheen breken lijnen, kleuren, sporen van leven die zich niet laten tegenhouden.
Het is geen rustig groeien, maar eerder een kracht die zich een weg baant. Onvoorspelbaar, rauw, soms chaotisch. En toch zit daar iets wezenlijks in: een beweging die sterker is dan wat mij omsluit.
Ik herken daarin mijn eigen weg. Dat wat ik niet meer scherp kan zien, bepaalt niet waar het stopt. Juist in het donker ontstaat ruimte voor iets wat ik niet maak, maar wat door mij heen lijkt te gaan.
23-18
|
Wat als een schilderij niet alleen mooi is om naar te kijken
– maar ook een verhaal vertelt dat je team raakt?
Er zijn nog geen beoordelingen.