Waar het breekt, begint het te bloeien

Beschrijving

Dit werk beweegt tussen onrust en verwachting. De donkere, schurende lagen dragen iets zwaars, bijna verstikkends, maar daar dwars doorheen breekt kleur naar voren—fel, levend, onmiskenbaar aanwezig. Het geel en groen lijken niet voorzichtig te ontstaan, maar zich een weg te banen, alsof groei hier geen keuze is maar een noodzaak.

De lijnen en spatten ogen ongecontroleerd, maar juist daarin ontstaat richting. Alsof wat eerst chaos leek, langzaam een bedding vormt. Dit schilderij vertelt niet dat het licht afwezig is in het donker, maar dat het zich er middenin aandient—onverwacht, ongepolijst, maar krachtig genoeg om ruimte te maken.

Het is een beeld van doorgaan wanneer overzicht ontbreekt. Van leven dat zich niet laat tegenhouden, zelfs niet wanneer het zicht beperkt is. Niet ondanks de breuk, maar erdoorheen.

25-52