Dit werk leeft op de grens. Links de zwaarte, het compacte, het ingehoudene. Rechts de ruimte, het open veld waar nog niet alles is ingevuld. En daartussen: lijnen die naar beneden vallen, als sporen van wat is losgekomen.
Het is geen nette overgang, maar een rauwe verschuiving. Alsof controle langzaam oplost en plaatsmaakt voor iets dat zich niet laat sturen. Juist in dat loslaten ontstaat beweging, kleur, leven.
Wat eerst een breuk lijkt, wordt een doorgang. Niet alles hoeft hersteld te worden om toch heel te zijn. Soms begint het spreken pas echt waar het oude ophoudt.
24-22
|
Wat als een schilderij niet alleen mooi is om naar te kijken
– maar ook een verhaal vertelt dat je team raakt?
Er zijn nog geen beoordelingen.