Die vraag houdt me de laatste tijd steeds vaker bezig.
Niet zo gek ook. Met een paar zinnen in ChatGPT verschijnt binnen enkele seconden een indrukwekkend kunstwerk op je scherm. Kleurrijk, origineel ogend en vaak verrassend mooi. Soms zelfs mooier dan wat een kunstenaar na dagen of weken hard werken maakt.
Dus ja… waarom zou iemand straks nog een schilderij van een echte kunstenaar kopen?
Als kunstenaar zou ik kunnen doen alsof AI geen bedreiging is. Maar dat zou niet eerlijk zijn. Natuurlijk verandert er iets. Misschien zelfs alles.
Juist daarom ben ik er eens goed over gaan nadenken.
AI maakt afbeeldingen. Een kunstenaar maakt betekenis.
Misschien is dat wel het grootste verschil. AI kan miljoenen afbeeldingen analyseren en daar iets nieuws van maken. Dat is indrukwekkend. Maar AI heeft nooit iets gevoeld.
Het heeft nooit gerouwd.
Het heeft nooit een kind vastgehouden.
Het heeft nooit een herseninfarct gehad.
Het heeft nooit opnieuw moeten leren kijken naar de wereld.
Mijn schilderijen ontstaan niet uit een database. Ze ontstaan uit mijn leven.
Uit verlies.
Uit hoop.
Uit verwondering.
En uit de overtuiging dat zelfs wanneer je leven volledig op zijn kop staat, schoonheid nog steeds kan ontstaan.
Dat verschil zie je misschien niet altijd direct. Maar je voelt het vaak wel.
De geschiedenis herhaalt zich
Toen de fotografie werd uitgevonden, voorspelden veel mensen het einde van de schilderkunst.
Waarom nog een portret laten schilderen als een camera dat veel sneller kon?
Maar het tegenovergestelde gebeurde.
Juist doordat fotografie het realistische vastleggen van de werkelijkheid overnam, ontstond er ruimte voor kunstenaars om iets anders te doen. Impressionisme, expressionisme en abstracte kunst kregen een enorme impuls.
Misschien gebeurt nu wel precies hetzelfde.
AI neemt een deel van de beeldproductie over.
Daardoor wordt menselijke creativiteit juist waardevoller.
We verlangen naar echte verhalen
We leven in een tijd waarin bijna alles digitaal is.
Foto’s.
Muziek.
Boeken.
Gesprekken.
En nu dus ook kunst.
Juist daarom denk ik dat we steeds meer verlangen naar iets echts.
Naar een schilderij waarvan je weet dat iemand er dagen, weken of misschien wel maanden aan heeft gewerkt.
Naar verf die daadwerkelijk met de hand op een doek is aangebracht.
Naar een kunstenaar met een verhaal.
Niet omdat het efficiënter is.
Maar omdat het menselijk is.
AI is niet mijn concurrent
Misschien klinkt dat vreemd. Maar ik zie AI steeds minder als concurrent en steeds meer als gereedschap.
Sterker nog: ik gebruik AI bijna dagelijks. Om mock-ups van mijn schilderijen in woonkamers en kantoren te maken.
Om brochures te ontwerpen.
Om teksten voor mijn website en social media te verbeteren.
Om ideeën uit te werken die vervolgens weer leiden tot nieuwe projecten.
AI helpt mij sneller te werken. Maar uiteindelijk staat er nog steeds een leeg doek voor me. En nog steeds ben ik degene die de eerste penseelstreek zet.
De computer kan mij helpen.Maar hij kan mijn verhaal niet vertellen.
De echte waarde van kunst
Misschien kopen mensen in de toekomst geen schilderij meer omdat het simpelweg mooi is.
Misschien kopen ze het omdat ze willen weten wie het heeft gemaakt.
Wat het verhaal erachter is. Waarom het bestaat. En wat het met hen doet.
In een wereld waarin miljoenen AI-afbeeldingen beschikbaar zijn, wordt juist dát steeds waardevoller.
Niet alleen het kunstwerk. Maar de mens achter het kunstwerk.
Ik denk zelfs dat authenticiteit het nieuwe luxeproduct wordt.
Mijn conclusie
Word ik als kunstenaar straks vervangen door AI?
Ik denk van niet. Sterker nog. Ik denk dat AI ervoor zorgt dat echte kunst nóg waardevoller wordt.
Niet omdat ze perfect is. Maar juist omdat ze door een mens is gemaakt. Door iemand die iets heeft meegemaakt.
Die gevallen is. Weer is opgestaan.
En dat verhaal zichtbaar maakt op een doek. Misschien is dát wel de toekomst van kunst.
Niet perfectie.
Maar echtheid.
En misschien is dat ook precies de reden waarom ik onlangs een nieuwe serie kunstklapkaarten en ansichtkaarten heb uitgebracht.
Geen anonieme afbeeldingen uit een computer, maar reproducties van mijn eigen schilderijen. Kleine kunstwerken met een verhaal, bedoeld om te versturen of juist zelf neer te zetten als dagelijkse herinnering aan hoop, veerkracht en schoonheid.
Ook bij de productie heb ik bewust gekozen voor duurzaamheid. De kaarten zijn gedrukt door Drukkerij De Bij op bijzonder papier dat wordt gemaakt van bermgras. Dat bespaart hout, vraagt aanzienlijk minder water en zorgt voor een veel lagere milieubelasting dan traditioneel papier. En het ziet er ook nog eens fantastisch uit!
Juist in een tijd waarin steeds meer digitaal en kunstmatig wordt, vind ik het mooi om iets tastbaars te maken. Iets dat je kunt vasthouden. Weggeven. Bewaren.
Ben je benieuwd naar de collectie? Neem dan gerust een kijkje op de website voor mijn huidige aanbod. Van harte welkom om ze in het echt te komen bekijken op mijn atelier in Amsterdam! Neem contact op voor een bezichtigingsafspraak!
En ik ben ook benieuwd naar jouw mening.
Denk jij dat AI de kunstwereld voorgoed verandert? En zou jij kiezen voor een door AI gemaakt kunstwerk, of juist voor kunst waarin je het verhaal van de maker terugziet?
Laat gerust een reactie achter. Ik lees ze allemaal.
Geef een reactie