Ik merk dat ik het zo vaak doe. Denken in termen van tekort.
Niet bewust misschien, maar het zit diep. Dat er niet genoeg is.
Niet genoeg geld. Niet genoeg zekerheid. Niet genoeg toekomst. Die onrust lag onder andere aan de basis van dat ik mij liet oplichten onlangs en mijn hele pensioenpot kwijtraakte.
Alsof ik steeds opnieuw moest bewijzen dat ik het waard ben. Alsof ik mezelf overeind moet houden met een beetje kunst, een beetje sprekerschap, een beetje hoop.
En ondertussen fluistert er een stemmetje in mijn hoofd: “Hoe lang houd je dit nog vol?”
Ik was veel bezig met de vraag: kan ik God vertrouwen dat Hij voor mij zorgt? Ik bad daar veel over, worstelde met God. En onlangs ervoer ik iets heel bijzonders. Dat God mij ziet en voor mij zorgt… Een paar weken geleden benaderde ik SBK Kunstuitleen.
Gewoon een mailtje, wat foto’s, een korte toelichting.
Zonder al te veel verwachting. Gewoon proberen. Meer dan een nee kon ik niet krijgen.
Maar toen kwam er een reactie. En een afspraak volgde op mijn atelier.
En nu willen ze zesendertig werken van mij gaan huren. 36! En daar blijft het misschien zelfs niet bij! Ze hadden veel interesse in mijn werk…
Ik las het bericht drie keer. Alsof het niet over mij ging.
En ineens voelde ik iets warms. Iets wat ik niet zelf had bedacht.
Een soort fluistering. Een knipoog.
“Kijk eens… Ik zorg voor jou.”
Het deed me weer denken aan die woorden uit Mattheüs 6:
Maak je geen zorgen over wat je zult eten of drinken,
of waarmee je je zult kleden.
Jouw Vader in de hemel weet wat je nodig hebt.
Zoek eerst het Koninkrijk van God — en alles wat je nodig hebt, krijg je bovendien.”
En ineens was het niet meer slechts een tekst. Geen vers uit een oud boek.
Maar een ervaring.
Een diepe waarheid die dwars door mijn dagen heen brak.
Ik hoef het niet allemaal te fixen. Ik hoef het niet allemaal te overzien.
Ik mag gewoon vertrouwen.
Er wordt voor mij gezorgd.
Misschien herken je dat tekortdenken ook in jouw leven.
Dat je je zorgen maakt over hoe het moet.
Of je wel genoeg zult hebben.
Of jij wel genoeg bent.
Maar misschien is dit ook voor jou vandaag de uitnodiging:
Laat los. Vertrouw. Hij zorgt. Ook voor jou.
Niet altijd op de manier die jij verwacht.
Niet altijd op het moment dat jij hoopt.
Maar altijd op een manier die klopt.
Soms zegt God geen woord,
maar stuurt Hij gewoon de kunstuitleen langs…
Geef een reactie